Werkend...

werkend en niet tevreden, op zoek naar of een nieuw ritme of een nieuwe baan... wie weet wel voor mezelf beginnen...

Pfff, ik voel zo dat ik geleefd word en niet de regie heb, bah, het gaat nu al te lang zo.Nu even tijd om alles eens even goed op een rijtje te zetten. Voor een paar weken terug zat ik in Zweden, een heerlijk rustig, ontspannen land. Heerlijk in een huisje aan een super groot meer, daar heb ik wat uurtjes samen met sebastiaan alleen doorgebracht, samen geslapen in een heerlijk, groot, Zweeds bed. en door de rust zag ik echt in dat het anders moest. ik ga solliciteren. 1 brief heb ik de deur uit. Anders zit ik te denken dat ik in het grote bedrijf waar ik werk om daar een andre functie te vragen.

Maar ik heb gekozen voor de zorg sector, en dat is iets wat ik toch ga missen in dit bedrijf. het word echt zakelijk binnen dit grote bedrijf. alles gaat om geld, geld geld...

En dan maar eens aan de slag of ik het gewoon zelf kan. Net ook gehoord dat er andere plannen wellicht niet doorgaan, dus als ik iets wil dan moet ik het toch echt zelf doen. Maar hoe? en Wanneer? met zo'n kleine, een baan en een huishouden, ik heb echt respect voor de mensen die het ook doen en dan met meer kinderen. en dan heb ik nog  niet eens de gebroken nachten genoemd..

Ik ga het doen, eerst langzaam aan in mijn hoofd, op papier en dan langzamerhand zal er iets uitkomen wat ik echt wil.

Het is voor mij een feit dat ik zeker anders in het leven ben gaan staan en dat ik daar nog heel erg in aan het zoeken ben. Dit moet ook zeker herkenbaar zijn voor andere moeders en dus als je dit leest, reageer gerust en vertel me evt tips of andere dingen waar ik aan moet denken. Mijn basis is sterk, mijn gezin, we hebben niets te kort(alleen van slaap misschien.. hahha), maare voor de rest...liefde te over.

Liefs San

380 x gelezen, 0

reacties (0)


  • sandra72

    Hoi,

    Ik heb de blog al een tijdje geleden gelezen, maar toen had ik niet echt de tijd om te reageren en moest er ook even over nadenken, ik denk dat er heel veel moeders zijn die hier mee worstelen en ik denk dat je nooit helemaal het gevoel krijgt dat je het goed doet. Tenminste ik zal even voor mezelf praten. eerst al de keus wel of niet blijven werken, maar ik vind mijn werk wel heel leuk (praat ik niet eens over geld)
    ik heb nu voor de jongste een geweldige opvang en de oudste 2 zijn uit school bij mn schoonvader, dus de opvang is prima. en ik moet zeggen dat ik het dan ook heerlijk thuiskomen vind als ik gewerkt heb, dan ben ik echt helemaal blij.

    bij ons op het werk is momenteel ook een hoop gedoe en mensen zijn ook zoveel eisend en onbeleefd dat ik daar soms echt verdrietig van wordt, maar dan denk ik overal is wel wat en het leven is gewoon niet altijd leuk en dat heeft mij wel geholpen, wat ik wel heel erg belangrijk vind zijn lieve collega's, die je opvangen als het je eens teveel wordt.
    maar misschien is het voor jou echt tijd voor iets nieuws en de enige die dat moet beslissen ben je zelf en dat zal idd erg moeilijk zijn.
    gelukkig is zoals je schrijft je basis sterk met je beide mannen!!

    je schreef ook nog over gebroken nachten, wordt Sebastiaan nog steeds wakker 's nachts??, dat is dan wel heel vermoeiend. en weet je de overgang van geen naar 1 kind is enorm!! maar of je nu voor 1, 2 of 3 kids dingen moet regelen maakt ( voor mij) weinig verschil. Wij zijn dan wel gezegend met makkelijke slapers!! haha.

    heb geen idee of je wat aan mn verhaaltje hebt, ik hoop voor jou dat je alles op een rijtje krijgt en voor jou en je gezin de juiste keuze kan maken!!

    Heel veel succes daarbij. Liefs Sandra